Nasıl başlanır bilemedim ama kendimi bu yazıyı yazmaktan da
geri alamadım.Belki içimi dökmek ve bir nebze olsun rahatmak,belki de bir çok
şeye olan birikmişliğimi kusmak…Ne derseniz deyin,ben sadece içimden geleni
yazmak ve ileride bu dünya’nın rehavetine kapıldığımda tekrar tekrar okumak
için yazıyorum.
Dün haber bültenlerine bir haber düştü.Öğrendiğim saati tam
hatırlamasam da 13:15 sıralarında dendi.İlk başta bende eminim birçok kişi
olayın bu denli acı verici yönünü farketmemiştim.Yine bir maden olayı
deyip,öylesine bir bakmıştım.Zaten sürekli göz attığım sosyal medyada da pek
bir şey yoktu..Belkide ondan bu kadar büyütmedim.İnstagramda birkaç kişide
gördüm bende acıyı yaşamak ve hatırlatmak için mi bilmem bir fotoğraf
paylaştım.Ama bu sabah uyandığımda tüm kanallarda o rakamları gördüğümde
gerçekten uyandım..!Bu uyanış öyle bir
uyanış değildi.Tek tek bütün kanalları dolaştım.Belki 15-20 dakika tüm
kanallarda kaldım.Sonuç ikiyüz
küsür ölü..bilmem kaç yaralı..
İlk haberden itibaren içimden bir şey koptu resmen.Her
haberde gözyaşlarımı tutamadım.Toprağın altında ümitsizce
bekleyenleri,bekleyipte ölenleri düşündüm durdum.Çok dua ettim.Evet rabbim bu
sebebi layık görmüştü bu masum kullara ve ölümü bu şekilde uygun
bulmuştu.Onlara şehadet şerbetini nasip etmişti.İrkildim ..!Yine insanoğlu gafletiyle,ne alakaysa şöyle
bir kendime geliyim dedim.Belkide, (acı ama gerçek) hayat devam ediyor moduna girip,yine bir gafletle telefonuma
baktım.İnstagram,facebook heryer,herşey karanlık olmuş…Resmi olarak da milli
yas ilan edilmiş…İçim daraldı.Ben burda,koca odamda daralırken,onlar bir karış
toprak altında nasıl rahat kalırlar diye düşündüm daha çok ağladım ve dua ettim.Sonra….
Sonra ne mi yaptım.?Yemek yedim,çamaşır yıkadım,ütü yaptım,
ve yine telefona baktım.Evet arkadaşlar insanoğlunun belki en kötü yönü gibi görünen,ama
rabbimin verdiği belkide en büyük lütuf olan kimliğine büründüm.’’Acıya alışmak
‘’veya ‘’hayat devam ediyor” moduna…Hepimiz yapmıyormuyuz bunu.?.Acı kendi ailemizden olmadığında:(Bende bu gerçekle yüzleştim zaten.
Nitekim gördüm ki,tüm kanallarda programlar ilk başta,gözyaşı içinde “acımız
büyük”diye başlarken,dünyanın sonu geldi modundayken ,ne hikmetse ilerleyen dakikalarda yemek yapmaya,cinayet
çözmeye,kayıpları aramaya,uzman görüşleri almaya hatta bitki kürleri
hazırlamaya devam etti.Sonuç neydi? Acı ama gerçek Sonuç..!Hepimiz için ”Hayat devam ediyordu”...
Evet ediyordu.Hepimiz nefes alıyorduk çok şükür,öyleki
artık nasılsa ümitler tükendi,acıyı
bırakıp fitne sokmaya başlayabilirdik.Öylede oldu.
İnstagramdaki yorumları genelde okumam ama ,dedim ya insanız.!Bakmaktan kendimizi alamıyoruz ne hikmetse..Ne önemi varsa? okuyasım geldi işte..!
Birisi satış yaptığı hesabına bir ürününü koymuş,altına
yorum yazılmış.’’böyle bir günde bu olmadı’’
öbürü demiş;”hayat devam ediyor”.
Öbür;”bu renk bu güne olmadı,acıyadamı saygınız yok!’’
diğeri ;”acının ,yasın rengimi olur,acın varsa instagramda
ne işin var geziniyorsun?bizde yaşıyoruz dualarımız onlarla” diyor..
öbürü ;lcd tv den haberlerini izliyoruz,yok bir maaşın kadar
olan telefondan paylaşımını yapıyoruz,sen ise bizim için bir avuç kömür
çıkarırken ölüyorsu!’ bu nasıl adalet..!”
öbürü; hala sayfasını tanıtma derdinde yorumların arasına
‘’sayfama beklerim’’ diyor,
birisi,”seni vicdansız yere batsın sayfan, burda bile
sayfanımı düşünüyorsun?” diyor
diğeri ;daha afillli bir resim paylaşınca “size yakışan
buydu !”deniliyor,
birileri ;yas var diye programlarını iptal ediyor,
birisi, hala” bugünde böyleydim” diye stilini resmediyor,
milletvekilinin biri çıkıp,alakasız yere” hükümet istifa!”
diyor,birilerini suçlayarak kendini temizliyor,
öğrenciler, ortalığı yıkarak,birbirine girerek “madencilerin
yanındayız”diyor
birileri yine rant
peşinde bu olaydan bile kendilerine prim sağlamayı başarıyor. ve ne yazık ki
birisi de, iki gün sonra bu dediklerinizi hatırlarsınız
umarım diyor..
Herkes birbirinden daha üstün,herkes birbirinin akıl hocası ya,birbirinin canını
acıtıyor.Hatırlarmıyız peki?
Hatırlamayız kardeşim.!Emin olun..!Bu ülke o kadar acılar
yaşadı,hepsinde unutturmayacağız denildi.Hangisini hatırlayıp ağlıyorsunuz?1999
depreminde onlarca can gitti,birlik olundu,bu acı unutulmaz denildi.Şimdi o
anki acıyı hissedebiliyormusunuz?Hayır..!1992 de Zonguldak da aynı acı
yaşandı.Allah aşkına kaç kişi oturup buna üzülüyor?Onlarca şehit verildi.Ben
net hatırlıyorum,gözlerim şişmişti ağlamaktan o zamanlar,şimdi tarihini bile
hatırlamıyorum.Hadi bunları geçtim,canımdan can gitti,gözümün nuru,babamı
kaybettim aniden 6 sene önce,o zamanlar
acımddan hiçbirşeyi görmezken,şimdi babacığımın yüzünü bile zor hatırlar
hale geldim.
Evet acı ama gerçek de bu.İnsanoğlu acısını o an yaşar ve
biter.!”Ateş düştüğü yeri yakar!” ama o da geçer.Bizler o kadar nankör
varlıklarız ki,her olayda kendimizi aklayacak bir şey buluyoruz.Sosyal medyayı
o kadar güzel karıştırıyor ve işimize geleni o kadar güzel yayınlıyoruz
ki,önünü arkasını düşünmüyoruz.Çünkü ona inanmak istiyoruz.Belkide kendimizi
suçlamak yerine başkalarını suçlamak işimize geliyor.Karşıt görüşlü olduğumuz
herşeyi nefretle,yanında olduklarımızı
bir iki afilli sözle paylaşıyoruz.Çünkü biz duyarlı vatandaşız ya..Hani eksik
kalmayalım diyoruz.Acıtasyonu çok seviyoruz.Kendimide dahil ediyorum.Canımı
yaktığını bile bile,gözyaşları içinde acılı bir müzik eşliğinde,en dokunaklı
fotoğraflardan hazırlanan haberleri izlemekten kendimi alamıyorum.Belkide daha
fazla gözyaşı akıtınca,onların acılarına ortak oluyormuşum diye hissediyorum.Ya
sonra?
Ne mi oluyor? Olan şu kardeşim.O yaşlar bir ertesi güne
kalmıyor.O sözler,o fotoğraflar bir ertesi gün daha normalleşiyor.Neden
mi?Çünkü alışıyoruz.toplum olarak acılara çok çabuk alışıyoruz.Kendimizi kandırmanın anlamı yok.Bizler malesef böyleyiz.Herkes kendini temiz görüyor.Kimse kötü düşünmüyor.Herkes iyilik timsali olmuş ya.Bende öyle olduğumu düşünüyorum elbette.!
Neye üzülüyorum şu an biliyormusunuz?1-2 günlük hırsla yazılan o kendini
bilmez sözlere,
Acının en taze gününde ülkesinde yaşanan olaylara hiç
aldırış etmezmiş gibi resim paylaşana da
Bu resmi paylaşan kişilere verilen tepkilere de üzülüyorum.
Be kardeşim nasıl bir ortamdayız ki,
Sen o insana akıl verme hakkını bulabiliyorsun kendinde,bir
kardeşine bu kadar üzülürken diğer kardeşini bu kadar acımasızca vuruyorsun,üstelik
kendin akıldan bi haberken..!
Be kardeşim! sen nasıl bir kafadasın ki,bir kardeşin acı
çekerken,üstelik ülkende yas ilan edilecek duruma gelmişken, rahatlıkla bugün
şu ürünüm şu fiyat diye paylaşım yapabiliyorsun?
Be kardeşim!Bir yanda sedye kirlenmesin diye çizmesini
çıkarmak isteyen yaralı işçi,diğer yanda o işçinin hakkını savunduğunu iddia
eden malum kişiler,her fırsatta nasıl kendinize pay çıkarabiliyorsunuz?
Nasıl bir kafayı yaşıyoruz inanın çözemiyorum.Neye, ne için
üzülmeli bilemiyorum.Bu kadar duyarsız olunması da acıtıyor,aslında olmadığı
bir duyarlılık içinde,kendilerini çok duyarlıymış gibi gösteren sahte yüzlerde.!
Kimseyi yargılamak haddim değil.Belki çok afilli laflar
kullanıp anlatamadım derdimi.İçimdekilerin çoğunu kelimeye dökmek bile zor.Belki çoğunuz yanlış anladı,yada anlamak istediği gibi anladı beni.Evet
bende iki gün sonra herkes gibi unutucam
bu olayı.Bende paylaşıcam resimlerimi ardı ardına.Evet şu an bile arada,sosyal ağlara bakıcam haberler varmı diye..!Haber bültenleri de canlı
yayını kesicekler.Eğlence programları devam edecek.Rutine döneceğiz..Ama şimdi
değil.En azından ben dinimizce bile uygun görülen 3 gün yastayım..!Belki layıkıyla yapamıcam. ama babasını
kaybetmiş bir kızın, neler yaşayabileceğini bildiğim için yastayım.Kocasını
kaybetmiş bir kadının duyduğu acıyı gördüğüm için yastayım.
Hepimizin yaptığı birilerini suçlamak,ona buna laf
atmak,ülkeyi karıştırmak..çünkü bunlar daha kolay.Bende inadına birlik olmak ve
sadece bol dua etmeyi diliyorum.Ve saygı diliyorum,en azından ölülelere
saygı..!
ve biliyorum bu yazıyı okuyanların bir çoğu,” reklam kokan
hareketler bunlar” diyicek..!”Acın varsa sosyal ağda işin ne?” diyip
sıyrılacak.Aç ,bir kuran oku! daha fazla faydan olur diyecek..Arkasından birileri lafa atlayıp,herkes başımıza imam
kesildi diyecek..vs vs..gerisi aynı klişe laflar işte...
İşte söylediğim tamda bu arkadaşım,aynı sözler sizin içinde
geçerli…Önünüzü arkanızı düşünmeden konuşmayın.Yapmadığınız yada
yapamıyacağınız sözlerle acıtasyon yapmayın artık.
"Ne öyle tüm hayatınız boyunca bu acıyı yaşayacakmış gibi
davranın,ne de hiç yaşamamış gibi…"
"Allah rahmet eylesin"
SERAP BÜYÜK YILMAZER
.JPG)
.jpg)
