herkese selamlar,
Biraz yorgun,biraz fazla hareketli,biraz hasta bir hafta geçirdim. 16dk sonra bu haftanın bitmesi için son günümü geçiricem inşallah..Gerçerken kötü bir haftaydı dün hariç:)
Öncelikle aslında ülkemizin kanayan yaralarından otizm'den bahsetmek ve konuya neden yer verdiğimi bu hafta yaşamış biri olarak anlatıcam..
Fakat otizm ne olduğunu bilmeyenler için burayı bir okumasını rica edicem...
Tık tık..
Benim 16 yaşında canımı yoluna hiç düşünmeden verebileceğim,dünya tatlısı bir otizm li kardeşim var.Ailemizde ve çevremizde onu görüpte sevmeyen hiç kimse yok..Çünkü sevmemek mümkün değil..!Sevdirir kendini.Bilenler bilir her otizmli farklılık gösterse de benim kardeşim üstüne hiperaktif,hiç yerinde duramaz,peşinde annecim hep..kendi başlarına dışarıda gezmeleri pek mümkün değil.Kaybolurlar.Yön duyguları hemen hemen yoktur.Ama takıntılılardır.
Şimdi geçen perşembe günü saat 3 gibi bizimki rehabilitasyon merkezinden gelmiş.annem eczaneye gitmiş,ananeme bırakmış..Bizimkinin canı sıkılmış (hep sıkılır)evden çıkmış.ananem de yaşlı kadın zavallım kalkana kadar..çıkmış gitmiş..Ananem farkedince ara ara yok tabii..15 dk sonra bakmışlar yok hemen polise haber verilmiş.Benimde hemen haberim oldu tabiii..tam iş çıkış saati,taksi trafikten çıkamas flan derken ulaştım nihayet..Rabbim kimseye yaşatmasın o korku ne kadar kötü bir duygu..!Neyse bizim sülale,arkadaşlar,komşular flan ara ara tüm ümraniyeyi talan ettik yok.Akşam oldu.hava karardı,çocuğun üstünde palto yok,terlikle çıkmış...insanın aklına türlü türlü şey geliyor.normal bir çocuk olsa derdini anlatır,ama rahatsız çocuk..onun konuşmasından bir tek biz anlarız...Derken saat 15.30 dan 21.00 e kadar aradık.Hayatımda hiç bu kadar yürüdüğümü ,bu kadar arabayla dolaştığımı bilmem..insanlarımız arasında duyarlı kişiler olmasına rağmen,duyarsızlar da çok..O kadar ilgiye muhtaçlar,o kadar cana yakındırlar ki...İnsanlar yanlış da anlayabiliyor tabii..Hak da veriyorum çünkü otizmli biriyle yaşamayı ancak yaşayan bilir..Neyse biz fotoğrafla iz sürerken biri görmüş 4 civarı,ordan yola çıkarak poliside yönlendirdik.Sonra polisler alkollü şahıs bulduk diye anons etmiş :)allah'tan öyle de sanmış.Bizim söylediğimiz merkezde fotodan yola çıkarak o demiş.HAber verdiler...Çok şükür ki bulundu bebeğim..YA bulunamasaydı..Hayatımız alt
üst olurdu.. anki duygularımı yazmak için başladım yazıya ama yazılmıyomuş bile...
Yani kısacası insanlar ölmüş olsa mezarını bilirim,ama kayıp heran ne yapıyor diye düşüncez diyenlere çok katıldım.O anda en sevdiğinin ölümüne bile razı oluyor..Böyle düşününce korkunç birşey ama o an insan neler düşünüyor..
kayıpları olanlara rabbim yardım etsin..Tez zamanda kavuştursun inşallah...bu yazımı okuyup ta böyle bir derdi olan varsa da elimden geleni yaparım..
Yani böyle bir heyecandan sonra o gece terle,üşü derken şifayı kaptım,cuma günü de canım arkadaşım bursa'dan geldi cuma pazarına kumaş flan bakmaya gittik.Ama yağmuru da yedik.hiç birşey anlamadık pazardan.Akşama perttim tabiii..bugünde yorgunluk,karın ağrısı flan derken sonunda serumu yedim.ama şimdi iyiyim çoook şükür...
biliyorum resimsiz uzuuuuuuuuun bir yazı oldu ama paylaşmak istedim.Benim başıma geldi,ama allah düşmanımın başına vermesin..Her kim sevdiğinden ayrıysa rabbim kavuştursun..
Yeni ve güzel bir yazıda buluşmak üzere byyy...
